کتاب در ستایش اتلاف وقت نوشتهی آلن لایتمن در سال ۲۰۱۸ منتشر شده است. نویسنده در این کتاب بیان میکند که تکنولوژیِ جدید، قدرت تمرکز، آرامش و خلاقیتِ انسان امروزی را تهدید میکند. من این کتاب را به تازگی و با ترجمهی عرفان حسنزاده با عنوان «خوشا اتلاف وقت!» در طاقچه خواندم و میخواهم کمی دربارهاش بنویسم.
این نوشته قبلتر نگارش شده بود، ولی به دلیل قطعی سراسری اینترنت (که تا این لحظه از ۱۰۰۰ ساعت گذشته و هنوز هم ادامه دارد)، اکنون منتشر شده است.
پیشنوشت: تقویمهایی که در این نوشته آورده شدهاند، برای هر برنامه تقویمی در هر سیستمعاملی (مثل اندروید، آیاواس، ویندوز، لینوکس و…) که از حساب گوگل یا فایل ics پشتیبانی کنند، قابل استفاده خواهد بود.
رمان سمفونی مردگان اثر عباس معروفی، در سال ۱۳۶۸ منتشر شده است و داستان یک خانوادهی ۶ نفره را در شهر اردبیل در سالهای جنگ جهانی اول روایت میکند. من این کتاب را به تازگی خواندم و در این نوشته قصد دارم کمی دربارهاش بنویسم.
موشها و آدمها، رمان کوتاهی از جان اشتاین بک است که در سال ۱۹۳۷ منتشر شده و داستانش درباره دو کارگر در دوران رکود اقتصادی آمریکا (دههی ۱۹۳۰) است. من این کتاب را با ترجمهی پرویز داریوش خواندم و در این نوشته، کمی دربارهاش مینویسم.
پیشنوشت: به یاد تمام عزیزانی که جان خود را در راه آزادی از دست دادهاند. 🖤
کتاب «سینوهه، پزشک مخصوص فرعون» نوشتهی میکا والتاری است که در سال ۱۹۴۵ منتشر شده است. داستان این کتاب از زبان سینوهه، پزشک مشهور مصری روایت میشود و شامل رویدادهای زندگی او و وقایع خاورمیانه در قرن چهاردهم پیش از میلاد است. من به تازگی این کتاب را با ترجمه و اقتباس ذبیحالله منصوری خواندم و میخواهم کمی دربارهی آن بنویسم.
رمان ناطورِ دشت (یا ناتورِ دشت) اثر جروم دیوید سلینجر است که ابتدا به شکل دنبالهدار و سپس به صورت یک کتاب در سال ۱۹۵۱ منتشر شده است. ناطور دشت، داستان سه روز زندگیِ نوجوانی به نام هولدن را از زبان خودش روایت میکند. من این کتاب را با ترجمهی احمد کریمی خواندم و میخواهم کمی دربارهاش بنویسم.
کتاب «بلندیهای بادگیر» تنها رمان امیلی برونته است که در سال ۱۸۴۷ منتشر شده است. داستان این کتاب، زندگیِ دو خانواده از نجیبزادههای زمیندار، که در قسمت شمالی انگلستان زندگی میکنند را در اواخر دهه ۱۷۰۰ تا ۱۸۰۱ میلادی روایت میکند. من به تازگی این کتاب را با ترجمهی شهرزاد خواندم و میخواهم کمی دربارهی آن بنویسم.
کتاب «همه دروغ میگویند» اثر ست استیونز دیویدویتس است که در سال ۲۰۱۷ میلادی منتشر شده است. نویسنده در این کتاب میگوید که همهی افراد (به دلایلی) به دوستان، نظرسنجیها و حتی خودشان حقیقت را نمیگویند (دروغ میگویند) تا ظاهر بهتری از خودشان را نشان دهند. این دروغها باعث میشوند تا نتیجهی بسیاری از نظرسنجیهای مبتنی بر آنها نادرست باشد و سبب استنباط غلط نهادها و افکار عمومی از آنها شود؛ ست استیونز راهحل را استفاده از کلانداده یا Big Data (مانند گوگل ترندز) میداند. من به تازگی این کتاب را با ترجمهی شایان سادات در طاقچه خواندم و میخواهم کمی دربارهی آن بنویسم.